Mastodon

Waarom je niet genoeg delegeert

1 apr 2011 | communicatie, gedrag, leiderschap, management, zelfmanagement

Een kind kan de was doen, zeggen ze. Maar waarom doe je hem dan nog steeds zelf, die was? Je hebt geen kinderen? Kan zijn. Of je bent niet zo goed in delegeren? Dat hoor ik vaker. Maar je krijgt steeds meer was, dus daar zou ik wel wat aan gaan doen, aan dat delegeren.
Het probleem van delegeren is niet het delegeren zelf. Een ander vertellen wat er moet gebeuren, dát kunnen we meestal wel. Dat we het vaak toch maar niet doen, heeft meerdere oorzaken. Een ervan is, dat we niet verder kijken dan onze neus lang is. Deze taak, nu even gauw, kan ik zelf sneller. Kijk eens: klaar. We vergeten even dat het morgen weer moet. En overmorgen. Enzovoort. Kortzichtig.
Maar de belangrijkere reden dat we te weinig delegeren is dat we niet durven loslaten. We vertrouwen de ander misschien wel – met de nodige instructie – maar we vertrouwen onszelf niet, als het er straks op aankomt. Delegeren betekent de kans accepteren, dat het niét goed komt. Dat er een probleem ontstaat. Dat er moet worden aangesproken en afgerekend. We weten dat we daar niet goed in zijn en dus laten we het maar liever niet zo ver komen.
Om te delegeren moet je uitspreken wat jij wilt, vervolgens bespreken hoe de ander het ziet en dan samen afspreken wat het wordt. Een van de geheimen van Stevig Loslaten is dat je daarbij óók vooruitkijkt naar hoe je (elkaar) gaat aanspreken op de mislukkingen en de teleurstellingen. Er gaat namelijk altijd veel fout. Dat is het leven. Daar moet je wat mee.

Deel dit met

2 Reacties

  1. Lianne Ebbinkhuijsen

    Mooi artikel weer Wim!
    Mee eens – we vertrouwen onszelf niet.
    De angst ontstaat volgens mij ook omdat we mogelijk geconfronteerd worden met ons eigen onvermogen om
    met een probleem/fout (agv delegeren)om te kunnen gaan.

    Als ik dat expliciet voor mezelf naar boven haal, kan ik makkelijker iets afstaan en accepteren dat er iets fout gaat.
    En soms kan ik het ook gewoon niet 🙂

    Dank en H groet,
    Lianne

    Antwoord
  2. wimaalbers

    Precies. Dat is de crux. Het vermogen om “in het reine te blijven”. Dank voor je reactie.

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer:

Tevroegpensioen

Tevroegpensioen

Ik was er wel klaar mee. Met bedrijven en organisaties, met adviseren, trainen en interimmen. Met het gedoe. Dacht ik. En...

Lees meer
Zo ene

Zo ene

Als ik me buk valt m’n bril in de wcStaat er drie plakjes, dan vind ik er maar tweeMoet er eentje kotsen, dan heb ik net...

Lees meer