Selecteer een pagina

En Wim, wat viel er vandaag weer uit je boekenkast?

“A manager’s guide to the Galaxy” van Danny Jolink. Wie wat bewaart, die vraagt zich af: hoe kwam ik daar nou weer aan in 1996? Luxe band om 62 paginaatjes binnenzakformaat met open deuren en wijsneuzerige spreuken, ingeleid met managementbiechtformule nummer één:...

Leert het ook nooit

Ze kwam door de hal aanruisen. Wijd gewaad, lange glijdende pas, de bril met het goudkleurige montuur nonchalant neerhangend tussen de de elegante vingers. -“Mijnheer Aalbers?” vroeg zij, op mij neerkijkend. Ja, dat was ik. Zij was de secretaresse van B&W en...

Turbo

Komt er aan: de turbo-rotonde. Gesignaleerd in de Flevopolder. “Nu met nog meer verkeersdoorstroming, extra breed, extra groot.” Ik geloof er niks van. Doet me denken aan het Zwaaiplein. Sinds 1975 hebben opeenvolgende gemeentebesturen geprobeerd het verkeer er te...

Stormy weather

Het gieren. Een beter woord is er niet. Voor het piepen, schuren, janken en huilen van de storm. Het wakker liggen. In mijn herinnering altijd van zondag op maandag. Vroeg naar bed, het vliegtuig van half acht, dus vijf uur er uit, maar geen oog dicht, want...

Weg ermee?

Ik keek de Netflix documentaire The Social Dilemma. Niet omdat ik het niet wist, allemaal, maar omdat ik dacht: ik weet weet het allemaal wel. Dat bleek grotendeels juist en toch ben ik blijven kijken, al vond ik de gedramatiseerde stukjes minder. Nu wil ik korte...

Wimst (VI)

“Hoe gaat het nou met je?” Het is zo’n week waarin dat een paar keer aan me is gevraagd. Je moet kennelijk een poos uit de running geweest zijn (zoals ik in mei en juni) om het niet op te vatten als een beleefdheidsfrase. Drie keer deze week dwong...

Klein kunstje

Hij wist nog wel een mannetje met een partijtje voor een leuk prijsje. Zo’n houten vloertje was een klusje van niks en kostte hooguit een dagje of twee. Wij vonden het een mooi kleurtje, maar zagen een streepje op alle plankjes. Dat was een kleinigheidje, zei...

Peel

Ik heb een huisje in de Peel gehuurd bij vriendelijke mensen. Even niets meer om te wensen, even niet meer veel te veel. Lezen, denken en wat schrijven, uit de dagelijkse sleur. Stil wat zitten voor de deur. Ik had wel langer willen...