Mastodon

Rest

25 sep 2009 | anders

Om een verkeerde indruk te vermijden leg ik het meestal maar even uit: Terwijl ik een gesprek voer schrijf ik niet of nauwelijks. Ik heb er de tijd niet voor. Of eigenlijk: ik doe liever iets anders.
Wie schrijft die blijft, schrijft men. Ik zou wel willen, maar ik kan het niet, luisteren en schrijven tegelijk. Zodra ik ga pennen, zie ik niet meer wat er gezegd wordt. Ik hoor het nog wel, maar de rest ontgaat me. En die rest wil  ik niet missen.
Ik los het anders op. Na elk gesprek vind ik een paar minuten om tegen mijn voice recorder aan te praten. Een live verslag van wat zojuist gepasseerd is, gestructureerd, met inkleuring, met de hoofdlijnen én de bijzaken. Mijn herinnering is preciezer en completer dankzij mijn gesproken archief.  En ik hoef ook niet meer te puzzelen op mijn eigen handschrift.

Deel dit met

2 Reacties

  1. Frank

    Hoe herkenbaar: bij een belangrijk gesprek wil je de gegevens onthouden voor later, en dat doe je door het vast te leggen. Wanneer je echter gaat schrijven, mis je de informatie! Een paradox zo te zeggen?

    Ben ik wel benieuwd hoe je later info terugvindt. Door elke voicememo af te luisteren of het later nogmaals uit te werken?

    Antwoord
  2. wimaalbers

    Door niet te schrijven luister ik beter. Direct voicememo inspreken en afluisteren blijkt zeer accurate vastlegging..

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer:

Tevroegpensioen

Tevroegpensioen

Ik was er wel klaar mee. Met bedrijven en organisaties, met adviseren, trainen en interimmen. Met het gedoe. Dacht ik. En...

Lees meer
Zo ene

Zo ene

Als ik me buk valt m’n bril in de wcStaat er drie plakjes, dan vind ik er maar tweeMoet er eentje kotsen, dan heb ik net...

Lees meer
Wachten op post

Wachten op post

Dat je zó kunt wonen. Dat je zó kunt leven. Charles en ik moeten beiden hetzelfde gedacht hebben, terwijl we rondliepen in de...

Lees meer