Mastodon

Leuk

14 nov 2008 | ondernemen, verkoop

Van die klanten. We hebben ze allemaal. Ze halen keer op keer het bloed onder je nagels vandaan en toch kun je niet zonder ze. Er is nogal wat haat-liefde in zakendoen.
Daar ben je dan ondernemer voor geworden. Om je eigen keuzes te maken, van niemand opdrachten te krijgen, lekker onafhankelijk. “Ik werk alleen voor leuke klanten”, zei eentje laatst tegen me. “Jaja, zo’n maand heb ik ook wel eens”, hoor ik veel anderen denken.
Hoe je het ook draait, afhankelijk ben je en blijf je. Orders zijn onontbeerlijk, van klanten nog meer dan van bazen. Dat neemt niet weg dat je ook een keer nee kunt zeggen. Gewoon omdat er grenzen zijn, aan wat je goedkeurt, accepteert, pikt. En aan wat je leuk vindt.

Deel dit met

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer:

Tevroegpensioen

Tevroegpensioen

Ik was er wel klaar mee. Met bedrijven en organisaties, met adviseren, trainen en interimmen. Met het gedoe. Dacht ik. En...

Lees meer
Zo ene

Zo ene

Als ik me buk valt m’n bril in de wcStaat er drie plakjes, dan vind ik er maar tweeMoet er eentje kotsen, dan heb ik net...

Lees meer
Wachten op post

Wachten op post

Dat je zó kunt wonen. Dat je zó kunt leven. Charles en ik moeten beiden hetzelfde gedacht hebben, terwijl we rondliepen in de...

Lees meer