Mastodon

Kyrie

22 okt 2022 | #wimst

Zaterdag 22 oktober 2022.

Bedacht me opeens dat ik dit dagboek misschien wel onbewust begonnen ben om mijn haperende korte termijngeheugen een beetje te helpen. Eerlijker gezegd: voor wie anders? 

Een ander motief is misschien wel de behoefte om weer wat meer te schrijven. Na het stoppen met werken is dat ook abrupt opgehouden. Moet ik weer gaan bloggen?

Nog zo’n parallel: ik schrijf dit terwijl de harde schijf van de computer worstelt met het verwijderen van allerlei oud zakelijke geschrijf. Dat het deleten soms zoveel tijd moet kosten, is dat om erin te wrijven hoe eindeloos veel meer tijd er is opgegaan aan het schrijven? Terwijl ik luister naar Rossini’s Petite Messe Solennelle: Kyrie Eleison

Deel dit met

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer:

Tevroegpensioen

Tevroegpensioen

Ik was er wel klaar mee. Met bedrijven en organisaties, met adviseren, trainen en interimmen. Met het gedoe. Dacht ik. En...

Lees meer
Zo ene

Zo ene

Als ik me buk valt m’n bril in de wcStaat er drie plakjes, dan vind ik er maar tweeMoet er eentje kotsen, dan heb ik net...

Lees meer
Wachten op post

Wachten op post

Dat je zó kunt wonen. Dat je zó kunt leven. Charles en ik moeten beiden hetzelfde gedacht hebben, terwijl we rondliepen in de...

Lees meer