Mastodon

Junk

17 feb 2009 | communicatie

Vroeger moest hij ervoor opstaan en naar zijn bureau lopen. Om te gehoorzamen aan de lokroep van Outlook. Nu hij een blackberry heeft is dat niet meer nodig en kan hij op elk moment zijn controleverslaving bevredigen. Ping, even kijken, ping, wat is dat nu weer, ping, o niks bijzonders. Ping dat moet maar even wachten. Anderen zitten er bij en kijken er naar.
Op school kreeg hij geen plakplaatje, als hij niet bij de les was. Op kantoor heeft hij het voor het uitdelen en moet de rest het maar nemen. Elke onderbreking onderstreept, dat zijn belang belangrijker is dan dat van de ander. Ook voor aandacht geldt: verdeel en heers.
Er is maar een remedie en dat is onversneden feedback . Bij echte diehards is de succeskans is misschien maar 30%, maar het is de moeite van het proberen waard.

Deel dit met

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer:

Tevroegpensioen

Tevroegpensioen

Ik was er wel klaar mee. Met bedrijven en organisaties, met adviseren, trainen en interimmen. Met het gedoe. Dacht ik. En...

Lees meer
Zo ene

Zo ene

Als ik me buk valt m’n bril in de wcStaat er drie plakjes, dan vind ik er maar tweeMoet er eentje kotsen, dan heb ik net...

Lees meer
Wachten op post

Wachten op post

Dat je zó kunt wonen. Dat je zó kunt leven. Charles en ik moeten beiden hetzelfde gedacht hebben, terwijl we rondliepen in de...

Lees meer