Mastodon

Binnen

30 okt 2008 | communicatie, verkoop

Ik was even van mijn stuk en keek daardoor misschien wat schaapachtig. Hij zag dat als een aanmoediging en deed er een schepje bovenop. “Ik denk dat jij vandaag bij mij een handtekening gaat zetten. Ik voel gewoon dat het zover gaat komen.” Hij keek er zo triomfantelijk bij, dat ik het al meteen een beetje zielig vond.
We hadden elkaar ergens handen en kaartjes gegeven en hij had me toen een onwaarschijnlijke inruilprijs beloofd. Zojuist reed ik langs zijn showroom, had tijd over en was even binnengelopen. Met mijn jas nog dicht en zonder plan tot aanschaf. Maar hij dacht dat hij me al helemaal binnen had. Hoe kom ik zo snel mogelijk weer buiten? Dat was wat ik dacht.
Er moet ergens een school zijn, waar het ze wordt aangeleerd, de verkopers van auto’s, kopieermachines, hypotheken, handdoekautomaten en zo meer. De klant altijd een stapje voor zijn, hoog in energie, er over heen, opwarmen, klaarstomen, inpakken en inkoppen. Amicaal, luidruchtig en goedlachs om eigen grappen. “Luister.., let op…, moet je horen.., ik kan je vertellen….,ik zal je zeggen…., ik regel voor je…, ik.”
En pas op: zwijgen is instemmen in hun beleving. Je moet ze niet tien minuten hun gang laten gaan en dan alsnog afhaken. Dat snappen ze niet, dat zien ze als bedrog. De volgende keer dus vanaf de drempel aan de handrem en hakken in het zand. Hou ze op een armlengte en gebruik woorden die ze begrijpen en waar ze bang voor zijn. Ik en Nee. Zo, is dat duidelijk?

Deel dit met

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer:

Tevroegpensioen

Tevroegpensioen

Ik was er wel klaar mee. Met bedrijven en organisaties, met adviseren, trainen en interimmen. Met het gedoe. Dacht ik. En...

Lees meer
Zo ene

Zo ene

Als ik me buk valt m’n bril in de wcStaat er drie plakjes, dan vind ik er maar tweeMoet er eentje kotsen, dan heb ik net...

Lees meer
Wachten op post

Wachten op post

Dat je zó kunt wonen. Dat je zó kunt leven. Charles en ik moeten beiden hetzelfde gedacht hebben, terwijl we rondliepen in de...

Lees meer